DECLINATIO SECUNDA CONIUGATIO SECUNDA: PRAESENS INDICATIVI ACTIVI
11. De horto
Avus meus magnum hortum habet. Saepe amicos meos et amicas meas in hortum invitat. Pueris et puellis hortus mei avi magnopere placet. Imprimis puellae rosis et violis gaudent In horto magnam copiam plantarum videmus. Sed malae herbae plantis nocent. Itaque avus meus debet bene in horto 1aborare. Horto aqua necessaria est.
12. De fluviis
In terra nostra multi fluvii et rivi sunt. Multi vici et multa oppida fluviis adiacent. Rivi et fluvii campis finitimis saepe perniciosi sunt. Undae rivorum et fluviorum campos interdum inundant. Pueri et puellae libenter in ripam fluvii properant et hic ludos exercent. Puellis ludi puerorum non placent. Puellae a ludis arcent et in ripa fluvii sedent. Puellae aquam non timent.
13. De magistro
Pueri in scholam magistri properant. Magister vir doctus, sed severus est. Itaque bonorum discipulorum diligentiam laudat, pigros pueros vituperat. Magister magnam diligentiam a pueris postulat. Iram magistri pueri timent. Magister pueros admonet «Exercete memoriam, pueri! Verba mea memoria tenere debetis». Pueri magistro parent et litteris libenter student.
14. De bello
Belli principium saepe parvum est, magnum est damnum belli. Bellum campos, oppida, terras vastat. Bella aut externa aut domestica sunt. Magnum est damnum bellorum domesticorum. Viri boni cavent bellum domesticum. Praeterea bella sunt iusta aut iniusta. Iustum bellum victoriam praebere debet. Periculum belli magnum est. Debemus patriam periculis belli liberare.
15. De incendio
Parva scintilla magnum saepe incendium excitat. Incendia interdum oppida, vicos, silvas delent. Incendium imprimis incolis oppidorum perniciosum est. Merito igitur incolae oppidorum periculum incendii vitant. Plerumque autem imprudentia causa est incendiorum. Este attenti, pueri, et cavete incendium!
16. De poëtis
Poëtae boni et magni sunt magistri linquae et animi. Nam bonorum poëtarum libri aegrum animum recreant. Conformate igitur, discipuli, animos libris bonorum et magnorum poëtarum. Etiam fabulae poëtarum pueris et puellis notae et iucundae sunt. Fabulae puerum et virum delectant et docent. Quis puerorum et virorum ignorat fabulam de lupo et agno? Pueris et puellis assiduis magister et magistra fabulas narrant.
17. De vita rustica
Vita rustica pueris et puellis iucunda est. Amicus meus in vico habitat. In otio saepe ad villam amici propero. Villam amici populi procerae et fagi latae ornant. Saepe cum amico in umbra fagorum latarum sedeo. Ventus flat per fagos umbrosas, prope rivus murmurat. Prope villam magnum pomarium est. Pomarium varias pomos, imprimis multas malos et piros continet. Autumno mali et piri pomorum bonorum plenae sunt. Mala et pira amamus.
18. De ciconia
Ciconia ranis insidias parat. Puellae clamant:
– Rana, rana cave ciconiam, serva vitam tuam! Manete, ranae, sub aqua et silete.
Ciconiae est ranas captare, ranarum est ciconiam cavere. Vitate ciconiam! Ranae ciconiam non cavent. Iam ciconia ranam captat et devorat.
19. Desideria puerorum Romanorum
Marcus laboriosi agricolae vitam magnopere laudat. Tito nauta impavidus placet. Marcus oppidum vico mutare paratus est. Titus ignotas terras videre desiderat. At Publium fabulae poëtarum clarorum delectant.
20. De metallis
Aurum, argentum, ferrum metalla sunt. Metalla sunt in terra. Multi fluvii auro abundant. Ferrum est metallum necessarium. E duro ferro parant instrumenta et arma. Aurum et argentum sunt metalla pretiosa. Apud cunctos populos aurum et argentum magnum pretium habet.
21. Sententiae
1. Lupus in fabula. 2. Victoria gloriam praebet. Experientia docet. 4. Inter arma silent Musae. 5. Otium post negotium. 6. Sine ira et studio. 7. Periculum in mora.
8. Errare humanum est. 9. De mortuis aut bene aut nihil.
10. Ignorantia non est argumentum. 11. Inter dominum et servum nulla amicitia est. 12. Eloquentia animos movet.
TERTIA ET QUARTA CONIUGATIONES.
PRAESENS INDICATIVI ACTIVI
22. Varia
Magister docet, discipulus discit. Discipulus non docet, sed discit. Magister discipulos admonet: «Doceo et disco. Vos non docetis, sed discitis. Et tu non doces, sed discis». Pueri non docent, sed discunt. Non docemus, sed discimus. Video, lego, cognosco. Amici mei vident, legunt, cognoscunt. Disce, puer! Disce aut discede! Magister discipulos in schola legere et scribere docet.
23. De bello Troiano
Marcus e schola discedit et ad Titum properat. Titus in horto sedet et librum legit. «Quid legis, Tite?» Marcus rogat. «Vergilii libros de bello Troiano et de Aenea, Romanorum proavo, lego». – Titus respondet – «Romae enim primordia ex Vergilii libris cognoscimus. Tu quoque, Marce, mecum cognosce historias antiquorum Romanorum fabulosas: Graeci Troiam invadunt. Troiani diu se defendunt. Graeci Troiam vincere non possunt. Tum magnum equum ligneum aedificant et uterum equi viris armatis implent. Equum in ora relinquunt et navigant».
24. De bello Troiano (2)
Troiani ex oppido evadunt et equum cum viris armatis in oppidum trahunt. Nocte, cum Troiani dormiunt, Graeci ex utero equi evadunt, Troiae portas aperiunt. Ceteros Grecos in oppidum immittunt et Troiam incendiunt. Tum Venus dea Aeneam fugere et novam patriam quaerere iubet. Aeneas igitur deorum mandato oboedit et cum paucis amicis Troiam relinquit et post multos annos in Latium advenit. Itaque Troiani profugi in Italia remanent, et Aeneas est proavus Romanorum.
25. De Suebis
Caius Iulius Caesar in Commentariis de bello Gallico vitam antiquorum populorum describit. Suebi, Germaniae incolae bellicosi centum pagos habent. Quotannis alii in armis sunt, alii domi manent, se atque armatos alunt et agros colunt Cibum durum edunt et cotidie se exercent. Vita Sueborum libera est: nam a pueris nullum officium sciunt. Viri Suebi excelsam staturam habent. Ubii, finitimi Sueborum, in ripa fluvii Rheni habitant et vitam miseram agunt, nam Suebis magna tributa pendunt.
26. De formica et columba fabula
Parva formica in ripa escam quaerit et in aquam incidit. Columba ad formicam advolat et miseram servat. Formica columbae gratias agit. Tum columba avolat et in alta planta considit. Venit agricola, columbam videt et sagittam de pharetra promittit. Sed formica cito accurrit et agricolam vehementer mordet. Agricola sagittam dimittit. Sic formica columbam servat.
27. De aquila et pullis cuniculi fabula
Aquila pullos cuniculi deprehendit et suis liberis portat. Cuniculus multis verbis et lacrimis aquilam orat: "Parce liberis meis." Sed frustra. Aquila cuniculi verba non auscultat, pullos cuniculi in suum nidum portat. Ubi membra pullorum suis liberis praebet. Tum cuniculus ceteros cuniculos orat: "Succurite, amici cari! Vindicate iniuriam." Cuniculi auxilium non negant. Populum altam, ubi aquila nidum habet, subruunt, nam terram undique subtrahunt. Ita populus alta concidit et aquilae pullos necat.
28. In schola (1)
Schola nostra haud procul a foro oppidi nostri sita est. De fenestris scholae discipuli aedificia alta et pulchra, vias latas et rectas, theatrum novum et hortum publicum vident.
In schola multa auditoria sunt, ubi pueri litteras discunt, in bibliotheca autem discipuli libros legunt et ad litterarum studium se praeparant. Nostra bibliotheca magna est multosque libros habet. Varia sunt librorum argumenta. Multi libri de mundi ac terrarum natura, de caelo et stellis, de aqua et terra, de bestiis et plantis narrant.
29. In schola (2)
Auditorium nostrum magnum et clarum est. In auditorio tabula, ubi discipuli et magister creta scribunt, charta terrae nostrae, mensa et sella magistri, scamna discipulorum sunt.
Hora studii instat. Iam cuncti discipuli adsunt. Magister in auditorium intrat et – Salvete, discipuli, – dicit. Discipuli e scamnis suis surgunt et magistrum salutant: «Salve, magister!» Magister: «Assidite, pueri! Studium nostrum incipimus. Sed initio dicite, quis hodie abest?»
Discipuli: «Nemo abest. Cuncti hodie adsumus».
Magister: «Bene. Silentium! Tacete, discipuli, et nolite clamare, dum in studio estis. Tu, Petre, quaeso, veni ad scribe». – Petrus venit ad tabulam et scribit.
30. In ludo Romano
Magister pueris de Minotauro fabulam legit. Pueri silent et attente audiunt. Solus Decimus non audit, sed labyrinthi formam describit. Subito magister pueros interrogat:
– Auditis et intellegitis, pueri, poëtae verba?
– Audimus et intellegimus, – respondent pueri.
Tum magister: – Et tu, Decime, audis et intellegis? Decimus insolentiam suam sentit et dicit:
– Veniam peto, magister. Iam audio.
Magister fabulam porro legit. Iam Decimus attento animo audire studet. Tum pueri fabulae argumentum scribere discunt. Magister pueros appellat: – Sumite, pueri, ceras et stilos! Iam iterum fabulam lego. Audite iterum attento animo, tum ex memoria argumentum scribite! Audi et attende, Decime!
31. De fabulis
Saepe fabulas poëtarum antiquorum legimus. In fabulis poëtae antiqui de natura narrant. Fabulae antiquae scientias veras de natura et personis etsi non dant, tamen bene vitam et studia populorum antiquorum monstrant. Libenter legimus fabulas et liberis nostris narramus.
32. Sententiae
1. Verba movent, exempla trahunt. 2. Tres faciunt collegium. 3. Non magister ad discipulum, sed discipulus ad magistrum venire debet. 4. Qui quaerit, reperit. 5. Divitiae pariunt curas. 6. Vivere est militare. 7. Lupus non mordet lupum. 8. De lingua stulta veniunt incommoda multa.
9. Barba crescit, caput nescit. 10. Mala gallina malum ovum. 11. Divide et impera! 12. Pecuniae imperare oportet, non servire. 13. Sane et tranquille vivit, qui honeste vivit. 14. Non scholae, sed vitae discimus. 15. Mala herba cito crescit.
 перейти в каталог файлов
| Образовательный портал
Как узнать результаты егэ
Стихи про летний лагерь
3агадки для детей |
Скачать 370 Kb.