Клиническая патофизиология 2010. Алматы 2010 Кіріспе
 Скачать 22.3 Mb.
| Образовательный портал Как узнать результаты егэ Стихи про летний лагерь 3агадки для детей |
Жүрек-қантамырлар жүйесінің аурулары. Жүктілік кезінде жүрек-қантамырлар жүйесінің ауруларының ішінде жүрек ақауларының маңызы ерекше орында тұрады және олар әйелдердің өліміне жиі әкеледі. Өйткені бұл кезде анасының, ішіндегі ұрықты жеткілікті қанмен қамтамасыз етуге бағытталған, жүрек қызметіне ауыр жүктеме түсуінен теңгерілген (әйгіленбеген) қанайналым жеткіліксіздігі тез арада теңгерілмеген сатысына ауысу қауіпі төнеді. Сонымен бірге бала жолдасы арқылы қанайналым бұзылады, ұрыққа қажетті оттегі мен қоректік заттар жеткізілмеуінен ол дұрыс дамымайды. Жүрек ақауы бар жүкті әйелдерді зерттегенде ақаудың түрін, миокардтың жағдайын, қанайналым жеткіліксіздігінің дәрежесін анықтау қажет. Митралдық қақпақшаның тесігі тарылуы (стенозы), оның кемістігіне қарағанда, жүкті әйел үшін өте қауіпті. Өйткені бұл кезде қанның өкпе тамырларында артық іркілуі тез арада өкпенің ісінуіне, өкпе тамырларында тромбоздар дамуына әкелуі мүмкін. Содан жүкті әйел сыртқы тыныс жеркіліксіздігінен жан тапсырады. Жүрек ақауы анықталған жүкті әйел міндетті түрде терапевт пен акушер дәрігерлердің бақылауында болуы керек. Жүкті әйелде жүрек ақауы болуы мүмкін деген күмән болған жағдайда ондай әйел арнайыланған клиникада тексерілуі қажет. Тек жан-жақты тексеруден кейін ғана әйелдің ішіндегі баласын қалдыруға бола ма? - деген сұрақты шешуге болады. Жүкті әйелде жүрек ақауы дер кезінде анықталғанда және ол клиникалық жағдайда бірнеше мәрте емделгенде, босану және одан кейінгі кезең дұрыс жүргізілгенде ғана бұндай әйелді аман сақтап қалуға болады. Жүктілікті: ● митралдық қақпақшаның тек кемістігінде немесе араласқан жүрек ақауында кемістіктің басымдығы кезінде жүктілікке дейін және жүктілік кезінде қанайналым бұзылыстары жоқ әйелдерде; ● қанайналым жеткіліксіздігі дамымаған қолқаның айшық қақпақшасының ақаулары кезінде - сақтауға болады. Мына жағдайларда жүкті әйелдерге жасанды түсік түсіруге мәжбүрлік пайда болады: ● жүктіліктің бастапқы кезеңінде қанайналым жеткіліксіздігіне әкелетін белсенді құздама дерті немесе оның ушығуы болғанда; ● тіпті қанайналым бұзылыстары толығынан теңгерілген жағдайдың өзінде митралдық қақпақшаның тесігі тарылуы кезінде; ● IIА дәрежедегі қанайналым бұзылыстары байқалатын қандай да болмасын жүрек қақпақшаларының ақауларында; ● өкпе тамырларында гипертензия дамуына әкелетін туа біткен жүрек ақауларында; ● митралдық қақпақшаның комиссуротомия операциясы жасалынғаннан кейін қайта тарылғанында. Жүректің араласқан ақаулары бар жүкті әйелдер жүктіліктің 27-28 аптасында міндетті түрде ауруханаға жатқызылуы керек. Жүрек кызметі бұзылыстары байқалған жүкті әйелдер ілезде клиникаға жатқызылып, терең зерттеу-лерден өткізілуі және жүктілікті сақтап қалу, калмау мәселелері шешілу керек. Артериалық гипертензия. Жүктіліктің бастапқы төрт айлық мерзімінде артериалық қысымның көтерілуі және жүктіліктің екінші жартысында дененің ісінуі мен протеинурия болмауы біріншілік артериалық гипертензияны айғақтайды. Бұл кездегі тамыр қабырғаларындағы миоциттердің мембранасы арқылы катиондардың алмасулары бұзылуы, ренин-ангиотензин жүйесі әсерленуі нәтижалерінде шеткері қан тамырларының тарылуынан ана мен ұрық арасындағы қанайналымның жеткіліксіздігі пайда боады. Содан іштегі ұрыққа оттегі мен қоректік заттардың жеткізілуі бұзылады, ұрық дамуы кешеуілдейді. Ауыр жағдайларда бала өлі туылуы мүмкін. Артериалық гипертензияның нәтижесінде жүкті әйелдің мыйында қанайналым бұзылуы ықтимал. Әйел босану кезінде оның мыйына қан құйылуы мүмкін. Артериалық гипертензия кеш дамитын жүктіліктен уыттанумен асқынуы мүмкін. Бұндай жағдайда жүкті әйелдің өміріне ауыр қауіп төнеді. Жүкті әйелде артериалық гипертензия II сатысында болса, онда ол гипертензия әйел босанғаннан кейін де ары қарай ушығып кетуі мүмкін. Ал, IБ сатысындағы гипертензия ушықпайды. Гипотензия. Артериалық гипотензия кезінде жүктіліктің көптеген асқынулары байқалады. Өйткені бұл кезде әйелдің денесінде және «ана-бала жолдасы-ұрық» жүйесінде қанайна-лымның жеткіліксідігі болады. Гипотензиясы бар жүкті әйелдерде жүктіліктен уыттану ерте пайда болады және жүктілік түсік тастаумен аяқталады. Бұндай әйелдерге организмді әлдендіретін дәрілер, кофеин, стрихнин, қытай лимоннигі тағайындалады және олар диспансерлік бақылауда болуы қажет. Емдік дене шынықтыру, таза ауада жүру пайдалы. Қан аурулары. Дені сау әйелдерде жүктілік өз бетінше анемия дамуына әкелмейді. Жүктілік организмде бұрын дамыған анемияның өту қарқынын күшейтеді немесе байқалмай өтетін анемияны әйгілейді. Жүкті әйелдерде кездесетін анемия негізінен гипохромдық темір тапшылықты анемияға жатады. Кейде оларда В12 витамині мен фолий қышқылы тапшылықты анемия да кездеседі. Жүктілік кезінде әйел организмі қосымша 900-1100 мг темір иондарын қажет етеді, олардың 375 мг-нан 500 мг-на дейіні іштегі ұрықтың мұқтаждығына және бала жолдасы құрылуына жұмсалады. Организмге неғұрлым темір аз түссе, соғұрлым оның тапшылығы да тез байқалады. Осыдан гемоглобин молекуласының түзілуі азаяды, эритропоез тежеледі. Эритропоездің тежелуіне жүкті әйел организмінде стероидтық гормондардың, әсіресе 17-β эстрадиол мен эстронның артықтығы да ықпал етеді. Анемияның нәтижесінде әйел денесі мен ішіндегі ұрықтың гемдік гипоксиясы дамиды. Осыдан ұрық дамуының бұзылуы, түсік тастауға қауіп төнуі, баланың өлі туылуы сияқты жүктіліктің көптеген асқынулары пайда болады. Жүкті әйелде кеш дамитын жүктіліктен уыттану, дұрыс орналасқан бала жолдасының мерзімінен бұрын сыдырылуы, уақытынан ерте босану, туылу кезеңінде баланың шетінеп кетуі байқалады. Жүкті әйелдерде темір тапшылықты анемияны емдеу үшін құрамында темір, мыс және кобальт препараттары бар (феррокаль, ферратол, гемостимулин т.б.) дәрілер тағайын-далады. В12 витамині мен фолий қышқылы тапшылықты анемияны осы витаминдерді енгізіп емдейді. Іштегі ұрықта созылмалы гипоксия, үдемелі авитаминоз, метаболизмдік ацидоз дамитынын ескере отырып витаминдерді ең үлкен мөлшерлерде тағайындау, оттегімен дем алдыру, қанның қышқылдық-сілтілік үйлесімділігін қалпына келтіретін емшаралар қолданылулары қажет. Қажеттілігі болса қан құюға болады. Жүктілікті сақтау мәселесі терапевт маманмен кеңесе отырып шешу керек. Жүктілік кезінде әйелдерде қанағыштыққа бейімділікке әкелетін тромбоцитопениялық пурпура (Верлгоф ауруы) кездеседі. Бұл дерт кеш дамитын жүктіліктен уыттанумен, түсік тастау қауіпінің көріністерімен асқынады. Сол себепті жүкті әйелде бұл ауру анықталғанда жүктілікті сақтап қалуға бола ма? - деген сұрақ дер кезінде шешілуі тиіс. Егер әйел тромбоцитопениялық пурпурамен ұзақ ауырса, жиі қан кетулер байқалса, тромбоцитопения тым айқын болса, онда жүктілікті мерзімінен бұрын тоқтату қажет. Басқа жағдайларда, гематолог маманымен ақылдаса отырып, ауруханаға жатқызып, тиісті емшаралар қолдану арқылы жүктілікті сақтап қалуға болады. Жүкті әйелдің өміріне қауіп төндіретін ауыр қан кетулер болған жағдайда жеделдетілген түрде, жүктіліктің мерзіміне қарамай, көкбауырды отап тастау қажет. Содан бірден қан кету тоқталады және жүктілікті сақтап қалуға мүмкіндік пайда болады. Пиелонефрит. Жүкті әйелдерде әртүрлі жұқпалардың және уыттардың әсерлерінен гломерулонефрит немесе пиелонефрит пайда болуы мүмкін. Бұл дерттердің жіті түрлері өзбетінше түсік тастауға жиі әкеледі. Жүкті әйелдерде сүлде пиелонефрит жүктілікке дейін дамыған немесе жүктілік кезінде дамуы мүмкін. Оларды бірінен бірін ажыратудың өте үлкен амалдық маңызы бар. Жүктілікке дейін дамыған сүлде пиелонефритті әйелде бұрын бүйрек ауруының белгілері болғаны туралы сыртартқыдан және жүрек шетінің кеңеюі, дене тіндерінің ісінуі, артериалық қысым көтерілуі, несепте нәруыздар, гиалинді, түйіршікті цилиндрлер пайда болуы сияқты нефрит әйгіленімдерінің жүктіліктің бірінші жартысында байқалуынан аңғарады. Жүктіліктен дамыған пиелонефрит оның екінші жартысында (жүктіліктің 20-26-шы және 32-34-ші апталарында) дамиды. Бұл пиелонефриттің босануға дейінгі және босанғаннан кейінгі түрлерін ажыратады. Оның пайда болуына ішек бактериялары, энтерококктар себепкер ықпал болады. Жүктіліктен дамыған пиелонефриттің даму жолдарында бұл кезде байқалатын гормондардың физиологиялық өзгерістері маңызды орын алады. Әртүрлі гормондардың (эстрогеннің, прогестеронның, гидрокортизонның т.б.) сапалық және сандық өзгерістері, жүктілік кезінде зәрағарлар өтетін жолдардың әдеттегіден ауытқулары олар арқылы несеп ағуын, қабырғаларында қан өтуін бұзып, бүйрекке жұқпалардың өтіп кетуіне қолайлы жағдай туындатады. Содан әйел тәнінде, әсіресе жұқпа ошағы болғанда, бүйрек қабынуы пайда болады. Жүктілік кезінде пиелонефрит оңжақ бүйректе жиі кездеседі. Өйткені оңжақ зәрағар ұлғайған жатырмен қысылып қалады және оңжақ анабездің көктамырлары жиі кеңіп керіледі. Дерт негізінен тұңғыш жүктілік кезінде байқалады. Бұл кездегі (гормондық, иммундық) өзгерістерге организмнің бейімделу мүмкіншілігі жеткіліксіз болады. Жіті пиелонефрит жүктіліктің барысына әдетте ауқымды ықпал етпейді. Сүлде пиелонефрит кезінде түсік тастау, баланың шала туылуы, жүктіліктен уыттанулар жиі байқалады. Жүктіліктен дамыған пиелонефритті емдеу кезінде іштегі ұрыққа жағымсыз әсер етуден сақтандыру үшін жүктіліктің бірінші 1/3 кезеңінде ампициллин, карбенициллин т.с.с. табиғи пенициллиндерді пайдалану қажет. Одан кейінгі кезеңдерінде бұл дәрілерден басқа аминогликозидтер тобындағы антибиотиктер (гентамицин, канамицин, цефалоспорин, эритромицин, линкомицин) қолдануға болады. Жүктіліктің барлық кезеңдерінде тетрациклин, левомицин қатарындағы антибиотиктер мен стрептомицинді пайдалануға болмайды. Бұл ауруды емдеу үшін, антибиотиктермен қатар, уытсыз зәрайдатқылар (урегит, фуросемит), организмді уытсыздандыру мақсатында әлбумин, плазма, қан, реополигюкин көктамырға енгізу қажет. Зәрағарлардан несептің өтуін жақсарту үшін екі жағынан оларға сүмбі (катетер) енгізу қолданылады. Гломерулонефрит жүктілікті асқындырып, әйелдерде кеш дамитын жүктіліктен уыттанулар дамуына, бала туылу кезінде баланың шетінеуіне, қалыпты орналасқан бала жолдасының мезгілінен бұрын сыдырылуын туындатып, ауыр қан кетулер пайда болуына жиі әкеледі. Осыдан ана мен баланың өлімі болады. Бұндай асқынулардың жиілігі сүлде гломеруло-нефриттің түріне байланысты байқалады. Егер гломеруло-нефрит артериалық қысымның көтерілуімен қабаттаса, онда, артериалық қысымы қалыпты әйелдерге қарағанда, жүтіліктен кеш дамитын уыттану 4 есеге, туылу кезінде баланың шетінеуі 12 есеге жиілейді. Жүкті әйелдерде гломерулонефритті емдеу дұрыс емдәм, зәрайдатқылар, артериалық қысымды төмендететін дәрілер, жүрек гликозидтерін тағайындаумен шектеледі. Әдетте бұл дертті емдеу үшін көп мөлшерлерде қолданылатын кортикостероидтар, цитостатиктер, иммундық депрессантарды қолдануға болмайды. Өйткені олар ұрыққа уытты әсер етеді. Емдеуге көнбейтін немесе өту қарқыны үдей түсетін бүйрек ауруларымен ауыратын жүкті әйелдерде жүктілікті сақтап қалу мүмкіншілігі туралы сұрақты шешу үшін тез арада перзентханаға жатқызу қажет. Ішке сөлденіс бездерінің аурулары. Гипофиздің қызметі бұзылыстарында пайда болған жүктілік дертті ушықтырады. Иценко-Кушинг ауруы кезінде ішке бала бітпейді, бітсе де түсік тастаумен, баланың өлі туылуымен аяқталады. Гипотиреоз кезінде бедеулік байқалады. Әйгіленбей өтетін микседема кезінде пайда болған жүктілік жиі түсіп қалады, түсіп қалмаса туылған балада зоб, меңіреулік белгілері болады. Тиреотоксикоз әйелдің ұрпақ өрбіту қабілетін қатты әлсіретеді. Бұл кезде ішке бала бітсе тиреотоксикоздың өтуі жиі ауырлап кетеді. Содан жүктілікті мерзімінен бұрын тоқтатуға мәжбүрлік пайда болады. Кейде тиреотоксикоздың өтуі жеңілдеуі де мүмкін. Бұл дертті дер кезінде аңғару өте маңызды және оны дер кезінде емдей бастау үшін гипертиреоз кезіндегі негізгі алмасудың көтерілуін оның жүктілік кезіндегі физиологиялық көтерілуінен ажыратып аңғару қажет. Тиреотоксикоздың емшаралары жүктілік кезіндегі негізгі алмасудың, былайша айтқанда қалыптыдан 15-20%-дан аспайтын, деңгейінде ұстап тұруға бағыттау керек. Бұл кезде, іштегі балада зоб дамуы болмауы үшін, аз мөлшерлерде йод дәрілері тағайындалады. Қантты диабет жүктіліктің барысына және әйелдің босануына жағымсыз әсер етеді. Жүктілік өз алдына диабеттің өтуін ушықтырады. Жүктіліктен уыттанулар (токсикоздар) Жүктіліктен уыттанулар (токсикоздар) - деп жүктілікке байланысты пайда болған және босанғаннан кейін толығынан жоғалатын дерттік үрдістерді айтады. Жүктіліктен уыттану ерте және кеш дамитын болып ажыратылады. Ерте дамитын жүктіліктен уыттану жүктіліктің 20 аптасына дейін дамиды. Оның ең жиі кездесетін түрлеріне: құсу, сілекей шұбыруы, дерматоздар т.б. жатады. Токсикоздың кеш дамитын түрі жүктіліктің 20 аптасынан кейін байқалады. Жүктіліктен уыттанудың пайда болу мерзіміне қарай бұлай ажырату шартты түрде ғана дұрыс болады. Негізінен оларды клиникалық көріністеріне қарай ажырату тиімдірек. Ерте уыттанулардың көпшілігіне ас қорыту жолдарының бұзылыстары, кеш уыттануларға қан тамырларының бүліністері тән құбылыс болып келеді. Жүктіліктен уыттану атаусөзін W.A. Freund XX ғасырдың 20-шы жылдарының басында ұсынды. Бірақ уыттану сөзі дерттің мәнін ашпайды. Өйткені оның пайда болуына әкелетін уытты зат бүгінгі күнге дейін анықталған жоқ. Сол себепті шет елдердің ғалымдары жүктіліктен уыттану демей, EPH гестоздар (жүктіліктер) (Edema-ісіну, Proteinuria-несеппен нәруыздар шығарылуы, Hypertensia-артериалық қысым көтерілуі деген сөздердің бірінші әріптерінен құралған) деп атайды. Жүктіліктен уыттану пайда болуына әкелетін себепкер ықпал болып іштегі ұрық пен бала жолдасы есептеледі. Бірақ ауру дамуы үшін қоршаған орта ықпалдарының әсерлерінен әйел тәнінің жалпы жағдайының өзгерістері маңызды орын алады. Ерте дамитын уыттанулар. Бүгінгі таңда ерте дамитын жүктіліктен уыттануларды жүйкелік-гормондық реттелулер мен зат алмасулары бұзылыстарынан және қоршаған ортаның жағымсыз ықпалдарынан жүкті әйелдерде дамитын дерт деп қарайды. Бұл кезде жатырдағы жүйке аяқшаларының ұрықтан түсетіін серпіндермен тітіркенулеріне жауап ретінде жүкті әйел тәнінде пайда болатын ОЖЖ-нің функциялық жағдайлары мен рефлекстік серпілістер бұзылыстарының маңызы зор. Ерте дамитын жүктіліктен уыттануларға жүкті әйелдердің құсуы, сілекей шұбыруы, дерматоздар, тетания, остеомаляция, жүкті әйелдің сарғыштануы, бауырдың жіті сары атрофиясы жатады. Жүкті әйелдердің құсуы 50-60% әйелдерде байқалады және олардың көпшілігі арнайы емдеуді қажет етпейді. Сілекей шұбыруы жүкті әйелдердің құсуымен жиі қабаттасады, кейде өзбетінше уыттанудың бір түрі болады. Бұл кезде сілекейдің шығарылуы тәулігіне 1 литрден асуы мүмкін. Осыдан әйел тәнінің сусыздануы, гипопротеинемия дамиды, жандүниелік тежелу болады. Жүкті әйелдерде дерматоздар дененің қатты қышуымен, кейде экзема, ұшық дамуымен көрінеді. Баланың туылуы кезінде шетінеуіне әкелетін дерматоздың түрі болып ұшық тәрізді терінің жұқпалы ауруы (импетиго) есептеледі. Жүкті әйелдердің тетаниясы аяқ-қол мен беттің сіңірлері тартылуларымен байқалады. Дерттің даму негізінде кальций алмасуларының бұзылыстары маңызды орын алады. Жүктілік кезінде кальцийдің ұрықпен пайдаланылуы артуынан әйел организмінің оған мұқтаждығы күшейіп кетеді. Сонымен бірге, ол жүктілікпен байланысты дамыған гипопаратиеоздың әсерінен болуы мүмкін. Дертті кальций препараттарын енгізіп емдеуге болады. Жүкті әйелдердің остеомаляциясы фосфор мен кальций алмасуының бұзылыстарынан қаңқа сүйектерінің деминерализациясы болып, остеомаляция дамиды. Жүкті әйелде айқын остеомаляция сирек кездеседі. Осындай дерт болған жағдайда әйелге бала көтеруге мүлде болмайды. Жүкті әйелдердің денесі сарғыштануы толастамайтын қатты құсудан, талмадерт кезінде бүйрек пен бауыр қызметтерінің біріккен бұзылыстарында байқалады. Жүкті әйелдер сарғыштануының ерекше түрі болып холестаздық гепатоз есептеледі. Ол жүктіліктің екінші триместрінің басында жиі пайда болады және түсік тастатқанға дейін үдей береді. Келесі жүктіліктер кездерінде ол қайталануы мүмкін және жасанды түсік түсіруге мәжбүрлейді. Бұл сарғыштану дененің қышуымен, қанда холестерин мен сілтілік фосфатазаның көбеюімен қабаттасады. Уыттанудың бұл түрінде баланың шала туылуы, босану кезінде қан кетулер, туылған балада даму ақаулары байқалады. Жүкті әйелдердің сарғыштануын вирустық гепатиттен, өт-тас ауруынан, гемолиздік анемиядан ажырату қажет. Емдеу үшін витаминдер, глюкоза, нәруыздық препараттар т.б. қолданылады. Кейде жасанды түсік түсіру операциясы жасалынады. Жүкті әйелдердің қатты құсуларынан немесе сарғыштанудың түрлерінен бауырдың жіті сары атрофиясы дамуы мүмкін. Ол өте сирек кездеседі. Кеш дамитын жүктіліктен уыттанудың патогенезі өте күрделі. Оның даму жолдарында жүйелік және майда қанайналымның қатты бүліністеріне әкелетін қан тамырла-рының бұзылыстары маңызды орын алады. Бұл кезде тамыр қабырғаларының өткізгіштігі және артериалық қысым көтеріледі. Шеткері майда қанайналымның бұзылыстарынан ағзалар мен тіндерде циркуляциялық гипоксия және метаболизмдік ацидоз дамиды. Содан тіршілікке маңызды (тамыр межеқуаты мен тыныс алудың) қызметтердің орталық жүйке жүйесімен реттелулері бұзылады. Бүйректе қанайналым бұзылыстарынан несеп сүзілуі азаяды, натрий мен сұйық денеде артық тұтылады. Гипоксияның нәтижесінде бауырдың уытсыздандыру, қан нәруыздарын өндіру және зәрнәсіл (мочевина) түзу қызметтері бұзылады. Осыдан аммиак қанда көбейіп мый тінін уыттандырады. Жатыр мен бала жолдасы арасында қанайналымның бұзылыстары тамыр ішінде шашыранды қан ұюына, бүраралық кеңістіктерде және миометрийдің бұрандалы артерияларында тромбоз дамуына, бала жолдасының кейбір бөліктерінде қанайналымның жартылай немесе толығынан болмауына әкеледі. Сол себепті бала жолдасының тасымалдық, эндокриндік, тосқауылдық қызметтері бұзылады, анасы мен ұрықтың арасында иммундық шыдамдылық әлсірейді. Осылардың нәтижесінде ұрықтың гипоксиясы мен гипотрофиясы дамиды. Барлық жүкті әйелдердің 17,6%-да кеш дамитын жүктіліктен уыттанулар байқалады. Оларға: жүкті әйелдердің шемендігі, нефропатиясы, талмадерт (эклампсия) алды және талмадерті жатады. Дені сау жүкті әйелдерде алғаш пайда болған және жүктілікке дейін бұрын болған сүлде аурумен қабаттасып пайда болған уыттануларды ажыратады. Кеш дамитын уыттану мезгілінен бұрын босанумен, толғақтың әлсіздігімен, бала жолдасының мерзімінен бұрын сыдыры-луымен, қан кетулермен көрінетін акушерлік асқынуларға әкеледі. Ол ұрыққа жағымсыз ықпал етеді. Уыттанудың ауырлық дәрежесіне қарай баланың туылу кезіндегі шетінеуі әрбір мың баланың 38 нен 90 на дейін жетеді, гипоксия, гипотрофия, ұрық даму ақаулары жиі кездеседі. Бүгінгі таңда кеш дамитын уыттану жүктіліктің екінші триместрінде ерте дамиды, ол төмен артериалық қысым кезінде де жиі байқалады, талмадерт ұстамалары артериалық қысым шамалы ғана көтерілгенде немесе бұрын әйгіленбеген бүйрек аурулары ушығуынан пайда болады. Оның дамуы жыл мерзімдеріне де байланысты, қыста және көктемде жиілейді. Бұл уыттану бүйрек, жүрек қантамырлар жүйесінің, эндокриндік жүйе ауруларымен қабаттасқанда өте ауыр өтеді. Кеш дамитын уыттануды емдеу үшін жүкті әйел міндетті түрде перзентханаға жатқызылуы керек. Артериалық қысымды төмендететін дәрілер тағайындау, су мен электролиттер алмасуын, қышқылдық-сілтілік үйлесімділікті қалпына келтіру емшараларын қолдану қажет. Жалпы қанайналым бұзылыс-тарын және тіндерде микроциркуляция өзгерістерін, қанның аққыштық қабілетін қалпына келтіру үшін көктамырға сұйықтар енгізіледі, іштегі ұрықта гипоксия мен гипотрофия дамуына қарсы емшаралар қолданылады. Көрсетілген емшаралар ауыр уыттанулар кездерінде нәтиже бермесе немесе нәтижесі жеткіліксіз болса, онда жүктілікті мүмкіншілігінше ертерек тоқтату қажет. Қазір кеш дамитын уыттанудың жүкті әйелдерде бейімделу тетіктерінің бастапқы бұзылыстарын айқындайтын уыттану алды кезеңін ажыратады. Ол тіндердің суға үйірлігімен, шамалы жүктемеден артериалық қысымның с.б.б. 10 мм-қайтымсыз көтерілуімен, эритроциттердің агрегациясы және қан ұюы артуымен, несепте нәруыздардың ізі болуымен көрінеді. Осындай жағдайлар алдын-ала анықталып, талмадерт дамуынан сақтандыратын емшаралар қолданылулар қажет. Кеш дамитын уыттануды басынан өткерген әйелдерде босанғаннан кейін бүйрек қызметінің бұзылыстары, артынан артериалық гипертензия дамуы жиі байқалады.  перейти в каталог файлов | Образовательный портал Как узнать результаты егэ Стихи про летний лагерь 3агадки для детей |